مرا یک حس مبهم لحظه لحظه می کشد سویتبه دنیایی نمی بخشم، عزیزم تاری از مویت از این خواب و خیال خوش، چگونه زنده برخیزمکه بودم در حریرِ خواب خود بازو به بازویتاز این که بی نهایت دوستت دارم چه میدانی؟چه میدانی چه حالی می شوم با دیدن رویتاز این که تا می آیم، بشکنم قفل سکوتم راخودت را می کنی مشغول بازی، ب...

سلام ای مثل من تنها، چه زیبایی و مغروریشبیه روزهای پیش، آیا پُر شر و شوری؟پس از تو خواب خوش دیگر به چشم کس نمی آیداگرچه مرهمی اما، مثال زخم ناسوریتو با آن چشم های راه بر دین خدا بستهبرای سلب آسایش از این دلخسته مأموریخدا قسمت کند تا بگذری از کوچه باغ مااگر قسمت شود ای دل عجب نور علی نوریتو خوب مطلقی...

من خداوند غزل های جنون آمیزمهیچ وقت از تو و عشق تو نمی پرهیزمشبِ فانوس خیالات خودم را تنهابه در خانه ی پر مهر تو می آویزممثل یک کوه غرورم که به پا خاسته امولی افسوس که در باور تو ناچیزمچون بخاری که به پا خواسته از دریاهاهر شب از قهوه ی چشمان تو بر می خیزمتو نباشی به خدا سخت ز هم می پاشمتو نباشی به خ...

جهان خرابه ای است که بادهای آسیمه سر ته مانده های پاره پوره اش رااز یکسو به دیگر سو می برندبا اینهمه در این جهانبه هیچ جمله ای قول نوشتن نداده اموازهمه ی واژگان برائت جسته امآخر مرا چه به نوشتنتنها به

زیباتر از نگاه تو هرگز ندیده ام این شد که از تمامی مردم بریده ام با خود نشسته ام که دراین روزهای تلخنام تو را چگونه و از کی شنیده ام؟ در دفتری که بوی سرودن گرفته استخطی به دور اسم قشنگت کشیده ام خطی ب

آن نگاری که پریشانی ما را دیده نقره ای نور تنش بر شب من تابیده بر تن ساحلیِ خیس ِ عرق کرده من مثل باران فراوان خدا باریده بس که آتش زده ای، در شریان های تنم دود آه دل من، سر به فلک ساییده سر به

زیباتر ازنگاه تو، هرگز ندیده ام این شد که از تمامی مردم بریده ام با خود نشسته ام که دراین روزهای تلخ نام تورا چگونه و از کی شنیده ام؟ باز از میان این همه اسم تصنعی خطی به دور اسم قشنگت

ای دوچشم مست تودراین حوالی بی نظیر خسته ام ، تنهاترینم ، دست هایم را بگیر قطره قطره آب شد، دل درغمت بی تاب شد زیر خورشید فروزان نگاهت ناگزیر آه اگر صد سال بنشینم تماشایت کنم من نخواهم شد زچش

ای خوشا چشم تو را سیر تماشا کردن دیدن روی تو و، پشت به دنیا کردن ای خوشا صبح که چشمان سحردرخواب استگره از زلف به هم ریخته ات وا کردن دست دردست تو تا آن سر دنیا رفتنبعد ازآن کلبه ای ازعشق، مهیا کردن صبح در آینه ی چشم به من دوخته اتخویش را دیدن وصد حادثه برپا کردن روبروی نگهت مثل شهیدی عاشقسینه ام را ...

ای نگاه تو، سرآغاز پریشانی منگرمی بوسه ی تومانده به پیشانی من اشک شوقی که ز چشم تو فرو می ریزدبهترین هدیه برای دل طوفانی من کاش در قحطی احساس و محبت یکبار شاد وسرمست بیایی، تو به مهمانی من مثل یک کودک جذاب، پراز شوروشریآه ای عشق جگرسوز دبستانی من بی تو ازخود، چه بگویم که به هم ریخته امزندگی نیز شده ...

یکی از غزل های عاشقانه سال های دور تقدیم شده به همسرم (ف.ل) که در لابه لای شعرهای دیگرم مجال انتشار نیافت... نشد تا در کنار تو به دنیا فخر بفروشم پس از تو من برای زندگی دیگر نمی کوشم نشد تا در کنارت بشکنم قفل سکوتم را نشد تا از صدای گام هایت پر شود گوشم امیدی نیست خوشبختی به من هرگز نمی آید شبیه سیر...

پارک خالی، چشم عاشق بازهم، تر شد دسته گل در دست هایش زرد و پرپر شد او که سرشار از نشاط و شادمانی بود رنگ از رویش پرید و جور دیگر شد خسته بود ازبس که می چرخید دورخود خسته از اینکه شبی بی روی او سر شد نیمکت ها در سر او راه می رفتند حال او چون روزهای پیش بدتر شد چهره اش در دود یک سیگار گم می شد خاطرش ا...

باران که ببارد به شوق دیدن تو گل آلود می شوم...

برای دکتر کرامت اله زیاری استاد تمام دانشگاه تهران من برای دیدنت لحظه شماری می کنم مثل سربازاسیری بی قراری می کنم با تواعضای وجودم غرق درآرامش است غیرتو، با هرکسی ناسازگاری می کنم چون دو تا کشورکه مرزمشترک دارند، من با تواحساسِ قشنگ هم جواری می کنم شب به همراه تمام ابرهای آسمان دشت اندوهِ دلم را آبی...

آه ای چشم سیاهی که سرآمد هستی با منِ عاشق بیچاره، چرا بد هستی؟ برسرِ قلب مَنِ خانه خراب از اول بانی و باعث هرچیز که آمد هستی دیدنت وسوسه انداخته در خلق خدا شک ندارم که نظرکرده ی ایزد هستی مات و مبهوت، زبان همه بند آمده است بس که توصاحب زیبایی بی حد هستی توهمانی که پس ازشدت تنهایی و رنج با تو آرامشی ...

تو شال زمستانی ات را بباف من هم خیال تو را... بی شک خیالبافی قشنگی می شود...

1) هر جور حساب می کنم سن و سالم به چیزی قد نمی دهد شاید روزهای با تو بودن را شمرده ام 2) بدون هیچ دلیلی قهرمان صدمتر خواهم شد از بس که زیبایی ات در سرم راه می رود... 3) با این روال بانی جنگ جهانی می شوی زیبایی تو مرزها را به هم ریخته است

باد انداخته در سر، هوس پنجره ات را تا که با خود ببرد گوشه ایاز خاطره ات را کوه ها تشنه ی موسیقی زیبای کلامت بتکان بغض فرو مانده ی درحنجره ات را باد بی تاب تر از قبل شده تا که بگیرد سر موهای پریشان گره در گره ات را عشق ای دشت بلاخیز نشد در همه ی عمر یک دل سیر، ببینم همه ی منظره ات را ؟ مثل یک جنگل خا...

از قطار که پیاده می شوی خیابان در سر من راه می رود به قدر یک پلک به نوشیدن که می ایستی دنیا بر سرم آوار می شود نگاه که می کنی شراب های کهنه ی جهان در من تلوتلو می خورند لطفا برو و پشت سرت را نگاه نکن بگذاراین شعر ناتمام بمیرد

من عاشق چشمان سیاهی بودم دیوانه ی روی همچو ماهی بودم چون کوه به عشق پرچم افراشته ام پیش از تو شبیه پر کاهی بودم دنبال تو با شوق فراوان هرروز هرجا که بخواهی و نخواهی بودم قبل از تو خداوند خودش می داند من آدم خوب و سر به راهی بودم امروزمبین که هاج و واج ام درعشق پیش از تو شبیه پادشاهی بودم پیراهن من ع...